PARA TI, QUEROTE

si chorando e como mellor me expreso e como mellor che podo dicilas cousas, digochas chorando.. queres que me sincere? vale, o puto orgullo e o que me fixo deixar a unha das mellores personas qeu conocin na miña vida, e o que me fixo chegar a facerme creer a min misma o que o meu corazon dicia a gritos, e o que sigue dicindo... que todo esto para min e unha mariconada pero sinto a jodida necesidad de decilo, expresalo ou escribilo, para que colla a minima posibilidad de que o leas  de que te des conta que o feito de deixar algo que quizas nin siquiera tiñamos, non ten nin tubo nunca sentido, que esto pasa por non tragarme algunha vez esta merda de orgullo... e sabes que o outro dia me preguntaches a que tiña medo? sabes a que teño medo tamen? a que me pase o que me pasa siempre... a quererte asta tal punto que nin eu misma cho poderia dicir... e sabes que? o meu plan saliume mal... porque ainda tendote lonxe, ainda sin estar contigo... cheguei a ese punto, cheguei a quererte asta dicir infinito, cheguei o extremo, cheguei a intentar convencerme de que non... de que me gustan outros... que prefiero ir de flor en flor ou de capullo en capullo.. pero non se me olvida a tua plaia dos cristais, as tuas cancions, as tuas preguntas, os teus consellos, todo o cariño e os mimos que non dudaches nunca en darme, o apoio e a confianza que me das, gracias... esto non sirve para que nada cambie, simplemente para que o sepas e ssi non o lees pois as cousas quedaran como estan... pero quero que nunca dudes unha cousa.. que me tes e me teras sempre aqui para absolutamente todo e que te quero moitisimo, nin o imaginas...